Komt-ie:
1. Emotionele vertraging
Soms lig je in je bedje en denk je: Hee, wacht eens eventjes… heeft mijn chef me nou lopen piepelen vandaag? Ja, verdorie, dat is zo, en ik ben er kwaad over! Dat er zoveel vertraging op de lijn zit voor je iets doorvoelt, komt doordat je niet helemaal in het moment leeft. Door een slechte jeugd ben je hyperwaakzaam geworden of sta je niet helemaal in contact met jezelf of met je omgeving. Je leeft meer in je hoofd dan in je lijf. Ergens voel je wel dat er iets niet lekker zit, maar er gaat tijd overheen voor je doorhebt waar de schoen precies wringt.
2. Nergens Naar Toe Haasten
Je gedraagt je de hele tijd alsof je in een noodsituatie zit. Je behandelt alles alsof het van het grootste belang is. Je loopt snel. Als mensen jou bezig zien denken ze: waar is de brand? Het omgekeerde kan trouwens ook voorkomen, dat je juist superchill door het leven gaat. De oorzaak van dit gedrag is dat je in je kindertijd hyperwaakzaam moest zijn omdat fouten toen zwaar bestraft werden. Schaamte over familiegeheimen is een andere mogelijke oorzaak. Je moest in dat geval in je jeugd alles in het werk stellen om te voorkomen dat die naar buiten zouden komen. Nu hoeft dat niet meer, maar je gedrag is daar nog niet op aangepast.
3. Een koelkastbrom-depressie
Ken je die lage brom die een koelkast maakt? Meestal valt hij je niet op, maar soms hoor je hem ineens. Zo kun je ook rondlopen met een lichte depressie zonder je daar echt van bewust te zijn. De oorzaak zijn emoties uit je kindertijd die je destijds niet kon verwerken en die nu nog sluimerend aanwezig zijn. Je kunt ten onrechte denken dat dit gevoel normaal is en er daarom niets aan proberen te doen. Dat is zonde!
4. Moe zijn is een trigger
Je vindt het zwak van jezelf dat je moe bent. Je negeert het vermoeide gevoel en blijft maar doorgaan. Dit kan door verwaarlozing komen. Als je als kind nooit te horen hebt gekregen dat het tijd was om naar bed te gaan bijvoorbeeld. Hyperwaakzame mensen kunnen ook niet goed tot rust komen. Je kunt ook bang zijn dat je je slecht gaat voelen zodra je even rust pakt. Het vooruitzicht om alleen te zijn kan er ook voor zorgen dat je je niet terug wilt trekken om te gaan slapen.
5. Een aparte kameleon
Je kunt je snel aanpassen aan anderen. Je neemt makkelijk hun accent of manier van doen over. Tegelijkertijd wil je de verschillende kringen waar je je in beweegt per se van elkaar gescheiden houden. Je wilt bijvoorbeeld niet dat je collega’s en je vrienden elkaar leren kennen. Dit komt doordat je eigen identiteit nogal fluïde is. Eigenlijk ben je de hele tijd alleen maar anderen aan het pleasen. Dit gedrag kan in je jeugd ontstaan zijn door bijvoorbeeld familiegeheimen,een scheiding of doordat je je schaamde voor je familie. Als de ene ouder bijvoorbeeld smalend over de andere praat, kun je als kind gaan laveren en je eigen gevoelens verbergen.
6. Dissociatie bij onverwachte aandacht
Als een groep mensen ineens de aandacht op je vestigt, bijvoorbeeld door een verjaardagsliedje voor je te zingen, kun je ineens getriggered worden en hevige stress ervaren. De oorzaak is dat dit soort aandacht in je jeugd betekende dat je in de problemen zat. Als je vader ineens brulde: “Kijk naar me als ik tegen je praat!” wist je dat dat het begin was van een driftbui. Dat oude gevoel van stress kan weer bovenkomen als een groep mensen je ineens centraal stelt. Het kan gaan om angst om gezien te worden, maar ook om angst dat je emoties gezien worden.
7. Lachen om de pijn
Je praat quasi-luchtig over je leed, maakt er ongepaste grapjes over. Je toehoorder reageert hier geschokt op. Je vertelt bijvoorbeeld: mijn moeder bracht me naar mijn oma en opa, maar zei dat ik moest zorgen dat ik nooit met opa alleen in een kamer belandde, haha! Onderdruk deze neiging, want zowel jij als je toehoorder voelen zich er slechter door. Praat op een serieuze manier over wat er is gebeurd.
8. Sluizen open, sluizen dicht
Je bent geblokkeerd en je kunt helemaal niet huilen. Of je wordt overweldigd door verdriet en je blijft maar doorjanken. Een tussenweg is er niet. Naast verdriet kan ook bijvoorbeeld boosheid er op deze manier uitkomen – of juist niet.
9. Je voelt je transparant
Je loopt een kamer binnen en hebt het gevoel dat de anderen allemaal een memo hebben gekregen die jij niet hebt gehad. Het voelt alsof ze dwars door je heen kunnen kijken. Het is, net als bij de koelkastbrom-depressie, een onbestemd gevoel waar je je maar half bewust van bent. Het wordt veroorzaakt door de hyperwaakzaamheid en angst die je als kind meemaakte. In het magische denken van een kind kan de leraar zien dat vader soms driftbuien krijgt. Als kind ben je eraan gewend geraakt om alle rare dingen die gebeurden te verbergen voor anderen.
10. Pijn of woede op een gek moment
Ze voelt je ineens verdrietig als je een gelukkig stelletje ziet of een sentimentele reclame. Of je wordt buitensporig kwaad als je geen parkeerplaats kunt vinden. Het is belangrijk om daar aandacht aan te besteden en uit te vinden waarom je er zo door getriggerd wordt. Misschien is het verdriet omdat je niet in een gezond liefdevol gezin bent opgegroeid. Of omdat je het gevoel hebt altijd alles alleen te moeten doen.
11. Wachten
Je innerlijke kind is gewend om te wachten tot de dingen beter worden. Het onderneemt zelf geen actie. Je bent verwaarloosd of emotioneel mishandeld als kind. Er is je steeds verteld dat je niks kunt. Daardoor zet je bijvoorbeeld je wekker niet, waardoor je te laat komt. Of je begint met iets nieuws, maar stopt alweer voordat het kan slagen. Of je denkt: Als hij me nog één keer zo behandelt, dan beëindig ik de relatie. Je bent verlamd en kunt niet goed voor jezelf zorgen.
Als je hier meer over wilt weten, zoek dan op codependentie.
Er is trouwens ook een relatie met ADHD.
[youtube https://www.youtube.com/watch?v=lULd-wnWjT4&w=560&h=315]
Geef een reactie