Na het schrijven van Het verbetertraject moest ik vier maanden wachten op het oordeel van agenten en uitgeverijen. In die tijd had ik alle ‘Sjaalman-teksten’ al ingescand, laten omzetten en gecorrigeerd. Ook had ik al een aantal interviews afgenomen en getranscribeerd. Ik begon dus niet met niks, maar met 210.000 woorden. Mijn doel voor deze maand was om alleen maar te schrappen, tot ik op 50.000 woorden zou uitkomen. Dit is hoe het ging.
Dag 1. ILFU trapt de maand feestelijk af op Utrecht CS. Ik leer graphic novelist Alexis Ireland kennen en help iemand die een boek wil schrijven over discriminatie en psychologische onveiligheid.
Dag 2. Ik schrijf een testplan voor mijn app Libiry, een mail aan een minister en nog één aan een journalist. Ik kijk naar een webinar en volg wat losse eindjes op. Nog geen letter geschrapt.
Dag 3. Ik herlees het begin van de Max Havelaar en volg zo de schrijftip op die Tatjana Almuli ons vandaag gaf.
GERECHTSDIENAAR. Mynheer de rechter, daar is de man die Barbertje vermoord heeft.
RECHTER. Die man moet hangen. Hoe heeft hy dat aangelegd?
GERECHTSDIENAAR. Hy heeft haar in kleine stukjes gesneden, en ingezouten.
RECHTER. Daaraan heeft hy zeer verkeerd gedaan. Hy moet hangen.
LOTHARIO. Rechter, ik heb Barbertje niet vermoord! Ik heb haar gevoed en gekleed en verzorgd. Er zyn getuigen die verklaren zullen dat ik ’n goed mensch ben, en geen moordenaar.
RECHTER. Man, ge moet hangen! Ge verzwaart uw misdaad door eigenwaan. Het past niet aan iemand die … van iets beschuldigd is, zich voor ’n goed mensch te houden.
LOTHARIO. Maar, rechter, er zyn getuigen die het zullen bevestigen. En daar ik nu beschuldigd ben van moord…
RECHTER. Ge moet hangen! Ge hebt Barbertje stukgesneden, ingezouten, en zyt ingenomen met uzelf… drie kapitale delikten! Wie zyt ge, vrouwtje?
VROUWTJE. Ik ben Barbertje.
LOTHARIO. Goddank! Rechter, ge ziet dat ik haar niet vermoord heb!
RECHTER. Hm… ja… zoo! Maar het inzouten?
BARBERTJE. Neen, rechter, hy heeft me niet ingezouten. Hy heeft my integendeel veel goeds gedaan. Hy is ’n edel mensch!
LOTHARIO. Ge hoort het, rechter, ze zegt dat ik ’n goed mensch ben.
RECHTER. Hm… het derde punt blyft dus bestaan. Gerechtsdienaar, voer dien man weg, hy moet hangen. Hy is schuldig aan eigenwaan. Griffier, citeer in de praemissen de jurisprudentie van Lessing’s patriarch.
Dag 4. De trein komt eindelijk langzaam op gang. Claude en ChatGPT geven me goede suggesties voor een plotlijn. Ik maak een boekplan in Obsidian en meteen ook maar een moodboard. Daarna doe ik nog wat boekpromotie.
Dag 5. Vandaag laat ik me door deze guote inspireren: “Ik zag de gretigheid die ik zo vaak bij heteromensen zag zodra het over het geweld ging dat ik en mensen als ik te verduren kregen, alsof ze naar een bokswedstrijd kijken.” Uit Man maakt stuk van Maurits de Bruijn.
Dag 6. Top-down heb ik nu een soort van verhaallijn, en bottom-up heb ik een geweldige berg dagboekfragmenten en interviews. Wat zijn de nuggets?
Ik ga van 195.802 naar 190.194 woorden.
Dag 7. Tijd om uit te rekenen of ik op schema lig. Wahey! Ik lig voor!
Dag 8. Er blijkt zoiets te bestaan als een Product Placement Book Challenge 😃 (klik op de afbeelding)
Op dag 9 bedenk ik me dat ik wat liever moest zijn voor mijn hoofdpersoon.
Dag 10 is geëindigd op 164.665 woorden. Doel gehaald!
Op dag 13 kom ik tot 145.673 woorden, met moeite.
Dag 21. Nog 136.039 woorden. Mijn achterstand groeit, maar ik ben wel lekker aan het werk.
Dag 22. Ik moet bottom up mijn verhaal opbouwen. Een andere manier lukt me niet. Ik kan geen van mijn stapjes overslaan. Mijn brein werkt nu eenmaal zo…
Nog steeds heb ik geen idee hoe het verder moet. Ik zit met brokken persoonlijke geschiedenis die luchtig zijn, maar ook wel een beetje triestig. En ik zit met een groot afluisterverhaal. Om en om uit beide een stukje?
En wat doe ik met de verteller en de interviewer? Maak ik er een raamvertelling van of ga ik die ook afwisselen?
Dag 23. Ik word geïnspireerd door de serie Widow’s Bay. Ook al lijken sommige afleveringen geen relatie hebben met de andere, toch vertellen ze samen het verhaal. Flashback, comedy, horror: de accenten liggen telkens anders en zijwegen mogen een complete aflevering/hoofdstuk beslaan en in een eigen stijl verteld worden. Alles mag, de kijker/lezer kan het heus wel aan!
Dag 24. Er zitten nog veel doublures in de tekst. Hoe kom ik er het snelste achter wat ik kan bundelen en of de volgorde dan nog steeds klopt?
Ik zoek wat dingen op over referentiewaan en achtervolgingswaan.
Ik vraag me af of ik de opgewekte toon van Baron von Munchhausen kan lenen. Ik bekijk de trailer en zie in de YouTube commentaren een interessante boekentip. Dit leidt tot een rabbit hole waarbij ik mijn app Libiry probeer te gebruiken voor een boeknotitie. Teleurgesteld constateer ik dat hij nog steeds heel erg buggy is. Ik documenteer 5 nieuwe fouten en voeg ze toe aan mijn Libiry testverslag.
Ik bekijk een tutorial.
Dag 29. Ik ben een paar dagen ondergedoken. Ik heb helemaal niets gedaan. Ik ben zelfs niet naar de bruiloft van een vriendin gegaan. Veel schuldgevoel, maar het lukte echt niet. Autistic burnout. Battle fatigue.
Een sollicitatie waarbij ik het net niet werd, een zomer lang doorwerken, ook vaak op zaterdag en zondag, twee grote projecten waarbij ik op een moeilijk punt zit… Teveel hooi op mijn vork genomen. Ook dat hoort bij de ontdekkingstocht die ik na mijn autisme-diagnose begonnen ben. Ik dacht dat ik geen vakantie nodig had. Blijkt niet te kloppen.
Uiteindelijk ben ik best tevreden. Ik ben er eindelijk aan begonnen, en ik heb 60% geschrapt van wat ik wilde schrappen!
Dag 30. Applaus voor mezelf!
Geef een reactie